Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Γκολ ο Σαμαράς!

Τα αποτελέσματα των μνημονιακών πολιτικών στην αγορά εργασίας καταγράφει -για πρώτη φορά τόσο συγκεκριμένα- μια έρευνα που σήμερα παρουσιάζεται από μια μερίδα του τύπου. Η μελέτη με τίτλο “Δημιουργώντας θέσεις εργασίας για τους νέους” πραγματοποιήθηκε από την Endeavor Greece με τη οικονομική συνδρομή του Ιδρύματος “Σταύρος Νιάρχος” και αποκαλύπτει ότι περίπου 640.000 άνεργοι θα πρέπει να αλλάξουν τομέα, ενώ περισσότεροι από 500.000 θα αναγκαστούν να αλλάξουν τόπο διαμονής, εγκαταλείποντας την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Τα δεδομένα της έρευνας αποτελούν ένα πρώτο επίσημο, από μή πολιτικό φορέα, χαστούκι στη παρατεταμένη προπαγάνδα των Σαμαρά-Βενιζέλου περί “ανάκαμψης”, “απογείωσης της ελληνικής οικονομίας” και φυσικά του περίφημου "success story".

Αν κάποιος ζει στην ελληνική πρωτεύουσα αντιλαμβάνεται ότι όσα αναφέρει η Endevor Greece πράγματι προσεγγίζουν την πραγματικότητα. Η “βίαιη” μετατόπιση ενός μεγάλους μέρους των ανέργων προς την επαρχία φαντάζει για πολλούς η μοναδική λύση για πολλούς λόγους, με βασικό φυσικά τον οικονομικό παράγοντα. 
 
Όταν ο άνεργος έχει να διαχειριστεί την φτώχεια του ή στην πιο αισιόδοξη μορφή να προσληφθεί σε μια δουλειά με 400 ευρώ το μήνα, είναι λογικό, ανθρώπινο σε ένα βαθμό, να σκέφτεται την επαρχία και την -σε πολλές περιπτώσεις- αλλαγή επαγγελματικού προσανατολισμού (συνήθως προς την γεωργία).

Αυτό που δεν αποτυπώνεται στην έρευνα και κατά την άποψή μας έχει μεγαλό ενδιαφέρον είναι τι ακριβώς συμβαίνει με αυτούς που ήδη έχουν μια δουλειά και επιβιώνουν απλά στη πρωτεύουσα ή τη Θεσσαλονίκη. Κακοπληρωμένοι και με καθυστέρηση στη μισθοδοσία οι περισσότεροι, με άστατα ωράρια που υπερβαίνουν τις 10 ώρες, με δουλειά τα Σαββατοκύριακα χωρίς φυσικά προσαύξηση στους μισθούς, ζουν σε μια παράνοια στη ζούγκλα των εργασιακών σχέσεων. Και ίσως, αν η έρευνα εστίαζε και σε αυτό το κομμάτι του πληθυσμού θα έβρισκε πολλούς που δεν θα απέκλειαν την μετακόμισή τους στην επαρχία.


Όλο αυτό φυσικά δεν έφτασε στη χώρα του Σαμαρά από “ατυχία”. Είναι αποτελέσματα συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων που σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις δεν αποτελούσαν καν προαπαιτούμενα για την “επόμενη δόση”. Αλλά αποφάσεις της αστικής τάξης και των 10 πιο ισχυρών οικονομικά οικογενειών (σε πολλές περιπτώσεις των ίδιων που κατέχουν και τα ΜΜΕ) τις οποίες υλοποίησε με κάθε κόστος ο σημερινός πρωθυπουργός. Η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και η μείωση του κατώτατου μισθού δεν αποτελούν απόφαση του ΔΝΤ. Αλλά της τρόικας εσωτερικού η οποία βρήκε την ευκαιρία να υποτιμήσει ακόμα περισσότερο τα μεροκάματα με πρόσχημα τη χρεοκοπία, ευνοώντας τους επιχειρηματίες, καταδικάζοντας μια κοινωνία στην εξαθλίωση, καταστρέφοντας τις μικρές επιχειρήσεις, διαλύοντας την οικονομία.

Από αυτή την άποψη, η ίδια αποτελεί τον ηθικό αυτουργό για το μεγαλύτερο ποσοστό των ανέργων και της πιο ήπιας μορφής του αποτελέσματος αυτού (εσωτερική μετανάστευση). Το επιχείρημα ότι τα φτηνά μεροκάματα θα φέρουν νέες θέσεις εργασίας δεν λειτούργησε πουθενά και φυσικά δεν θα λειτουργήσει ούτε στην Ελλάδα που έχει να διαχειριστεί το πιο ισχυρό νόμισμα στον πλανήτη και τον πιο ακραίο νεοφιλελεύθερο ανταγωνισμό στην ΕΕ.

Και ο Σαμαράς το γνωρίζει πολύ καλά αυτό. Και αυτό επιδιώκει. Φτηνό “εργασιακό κόστος” με “επενδυτές” αμφιβόλου προέλευσης, σκοπών ή στόχων παράλληλα με το λιγότερο άνεργο ποσοστό του πληθυσμού στην πρωτεύουσα. Όσο η μετανάστευση αυξάνεται, είτε προς το εξωτερικό είτε προς την επαρχία, τόσο οι δείκτες των στατιστικών θα μειώνουν την ανεργία. Αυτή η κινητικότητα των ανέργων αποτελεί το “γκολ του Σαμαρά” καθώς θα φέρει το ισοζύγιο ανέργων/εργαζομένων σε τέτοιο ποσοστό που θα μπορεί να εμπεδώσει ιδεολογικά την νέα κανονικότητα της εξαθλίωσης και των κακοπληρωμένων εργαζομένων.